Zonder titel, Lies Hutting, Gemengde techniek op papier, 30x30 cm, nr. 15056


Herfst

ik steel soms iemand van de straat, zei je tegen mij
een vreemde, die hier als het waait de hoofdrol krijgt

maar niet om te ontbladeren, dat zei je er meteen bij
terwijl je voordoet hoe iemand met schouder
en gespreide vingers aan de boekenkast lijkt te kleven

de jungle vol kromme ruggen en vergeelde woorden
laat zich gelaten tegen de achterwand duwen
een literair graf rijkelijk voorzien van zilvervisjes
beweegt niet meer uit zichzelf

ze doet intussen de windvlaag met stemgeluid voor
het teken, dat de genodigde dient te vertrekken
de geheugenschim is hoorbaar en voelbaar
als de dagen versimpelen

met gouddraad hechten zit er niet meer in
een versleten blad is de voorbijganger zonder gewicht
de nerven hangen klaar om weg te waaien


Bert Struyvé